Ουρανούπολη

Στην περιοχή της Ουρανούπολης, ένα χιλιόμετρο ανατολικά του χωριού, και στη διάρκεια εργασιών ισοπέδωσης ιδιωτικού κτήματος, αποκαλύφθηκε τάφος ρωμαϊκών χρόνων. Βρίσκετε σε χαμηλό ύψωμα στη θέση η «κοκκικοχώραφο», κοντά στο δρόμο που οδηγεί προς την μονή Ζυγού και την οριογραμμή του Αγίου Όρους. Σε μικρή απόσταση, βορειότερα, υπάρχει υδατογέφυρα και στοά υδομάστευσης μεταβυζαντινών χρόνων, καθώς και διάφορες άλλες κατασκευές σχετικές με την υδροδότηση της περιοχής. Ψηλότερα, στη γραφική θέση «Κοκκινάρα», σε ιδιωτικό κτήμα είχαν ερευνηθεί το 1959 από τον τότε επιμελητή Μανώλη Ανδρόνικο λείψανα σημαντικού ελληνιστικού κτιρίου, μετά τον εντοπισμό από τον ιδιοκτήτη μαρμάρινων δόμων και την ανεύρεση αρχαίων αντικειμένων, όπως πήλινων λυχναριών, χάλκινων νομισμάτων και μολύβδινων ελασμάτων. Η έρευνα ήταν μάλλον μικρής κλίμακας με αποτέλεσμα να μην ευοδωθεί. Το πρώτο εύρημα δεν είναι εντυπωσιακό, προσθέτει όμως ένα νέο τοπογραφικό στοιχείο σε ανεξερεύνητη από αρχαιολογική άποψη περιοχή, που στην αρχαιότητα φιλοξενούσε πλήθος πολιτισμών.

Πρόκειται για ένα κτιστό κιβωτιόσχημο τάφο με προσανατολισμό παράλληλο στον αιγιαλό. Χαμηλός λιθοσωρός υψωνόταν πάνω από την επιφάνειά του. Παρόμοιοι λιθοσωροί παρατηρούνται σε αρκετά σημεία του ευρύτερου χώρου, ενδεικτικό στοιχείο για την ύπαρξη στη θέση αυτή οργανωμένου αρχαίου νεκροταφείου. Τα τοιχώματα του τάφου είναι κτισμένα πρόχειρα με αργούς λίθους και συνδετική ύλη κιτρινωπό πηλό, ενώ το φυσικό έδαφος αποτελεί το δάπεδό του. Ο νεκρός, σε ύπτια θέση, έχει αποτεθεί απευθείας στο φυσικό κοκκινόχωμα. Μοναδικά κτερίσματα του νεκρού ένα χάλκινο νόμισμα, τοποθετημένο πάνω στο θώρακα, και ένα πήλινο άβαφο λυχνάρι δίπλα στο αριστερό άκρο πόδι. Χρονολογικά εντάσσουν το εύρημα στο τρίτο τέταρτο του 3ου μ.Χ αιώνα.